Er zijn momenten in het leven waarbij een gebeurtenis zich precies afspeelt waar ze zich voordeed. Wanneer het lawaai van de wereld verstomt tot een gefluister. Wanneer het hart stilvalt voordat de geest kan bevatten wat de ogen zojuist hebben gezien.
Vandaag is zo'n dag.
Een ware legende is heengegaan.
En als je tussentijds wie hij is, als het je echt schadelijk is, dan vloeien de tranen niet zomaar. Ze stromen onophoudelijk.
Niet omdat die persoon gezamenlijk beroemd was. Niet omdat hun naam populair was op televisie of een paar uur op de voorpagina van de krant stond.
Maar omdat ze begonnen deden.
Ze waren van belang voor een hele generatie.
Ze werden voor het gezin vervangen.
Hij was niet zomaar iemand die voor zich vermaakte. Hij was iemand die in stilte een levensvormgaf maakte. Een stem die ons door middel van tijden heen en weer beweegt. Een glimlach die vertrouwd vertrouwd, zelfs troostend. Een aanwezigheid die verweven wordt uitgezonden met ons dagelijks leven: in onze kindertijd, onze feesten, ons herstel.
aanzienlijke van ons zijn afgelegd.
